ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΦΛΕΒΑΡΗ

«ΚΙ ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕΓΑΛΑ
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΨΩΣΟΥΜΕ ΔΕΟΝΤΩΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ ΜΑΣ ΤΗ ΣΚΑΛΑ»

Βρισκόμαστε λίγες βδομάδες μετά την ολοκλήρωση των αρχαιρεσιών του σωματείου, μέσω των οποίων το σωματείο βγήκε πιο δυνατό και δεμένο. Καταφέραμε να διευρύνουμε την επαφή μας μέσα στα φροντιστήρια, τα κέντρα μελέτης και γενικότερα τους χώρους εργασίας στους οποίους παρεμβαίνουμε. Δεκάδες νέοι εργαζόμενοι έκαναν το βήμα να γραφτούν στο σωματείο και με τη συμμετοχή μας εξασφαλίσαμε περισσότερους αντιπροσώπους για το συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας, συμβάλλοντας έτσι στο γενικότερο αγώνα βελτίωσης των συσχετισμών μέσα στο εργατικό κίνημα υπέρ της γραμμής της ρήξης με την αστική πολιτική, της γραμμής, δηλαδή, που υπερασπίζονται οι δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ.

Τώρα συνεχίζουμε δυναμωμένοι, πιο έμπειροι, με ανανεωμένη διοίκηση και νέα μέλη στο πλευρό μας, έτοιμοι να δώσουμε τη μάχη για να δουλεύουμε και να ζούμε με βάση τις ανάγκες μας και όχι με βάση τις ανάγκες των εργοδοτών μας.

Ο αγώνας που δίνουμε είναι σε σύγκρουση, όχι μόνο με τις επιδιώξεις των φροντιστών, αλλά ένας αγώνας γενικότερος, αφού ξυπνάμε καθημερινά σε έναν κόσμο που φλέγεται από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τα πολεμικά μέτωπα. Ο λαός δεν μπορεί να έχει εμπιστοσύνη σε καμία καπιταλιστική συμμαχία, οι οποίες αποδεικνύουν καθημερινά πόσο εύθραυστες και ευκαιριακές είναι.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υποστηρίζει όσο λίγοι την υλοποίηση των νατοϊκών σχεδιασμών μετατρέποντας τη χώρα μας τόσο σε ορμητήριο πολεμικών επιχειρήσεων, όσο και σε στόχο αντιποίνων. Ταυτόχρονα συμπιέζει τις δαπάνες σε υγεία, παιδεία, πρόνοια και πολιτική προστασία προκειμένου να χρηματοδοτήσει την πολεμική μηχανή του ΝΑΤΟ. Υποβαθμίζει τη ζωή μας για να θρέψει την πολεμική οικονομία και δεν θα διστάσει μελλοντικά να θυσιάσει και εμάς τους ίδιους προκειμένου να υπερασπιστεί τα κέρδη των λίγων.

Τα απόνερα αυτής της πολιτικής τα βιώνουμε καθημερινά. Σύντομα συμπληρώνονται 3 χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη που, μέσα στις κινητοποιήσεις  που πυροδότησε, γεννήθηκε το σύνθημα: «Ή τα κέρδη τους, ή οι ζωές μας». Ένα σύνθημα που δυστυχώς επανέρχεται ξανά και ξανά στο προσκήνιο μέσα από τα νέα εγκλήματα εις βάρος της ζωής μας.

Είδαμε πρόσφατα συναδέλφισσά  μας εκπαιδευτικό να χάνει τη ζωή της σε μια κακοκαιρία, εξαιτίας των ανεπαρκών αντιπλημμυρικών έργων και μέτρων πρόληψης κινδύνου. Είδαμε 5 εργάτριες μητέρες να καίγονται στην έκρηξη στο εργοστάσιο της «Βιολάντα», αφού η προστασία τους ήταν ήσσονος σημασίας τόσο για τον εργοδότη, όσο και για το κράτος. Είδαμε όμως και τον αγώνα των εργαζομένων στη ζώνη του Περάματος, αλλά και όλου του Θριασίου, να προσπαθεί να εμποδίσει νέα Τέμπη να συμβούν, απαιτώντας την απόσυρση των καζανιών από την περιοχή, η φωτιά στα οποία παραλίγο να τινάξει όλη την περιοχή στον αέρα.

Είναι ξεκάθαρο πως ζούμε σε ένα ζοφερό παρόν και προμηνύεται ένα ζοφερότερο μέλλον, όπου κανένας σωτήρας δεν μπορεί να μας σώσει από αυτό, αν δεν το αλλάξουμε οι ίδιοι. Οι σύγχρονοι καιροί απαιτούν όσο ποτέ την οργανωμένη συλλογική δράση.

Ως εργαζόμενοι στην ιδιωτική εκπαίδευση βλέπουμε την εργασία μας να εντατικοποιείται συνεχώς και την ασυδοσία των εργοδοτών να οργιάζει, έχοντας την αβάντα μιας κυβέρνησης που αφήνει ανεξέλεγκτες τις επιχειρήσεις να κάνουν ότι τους κατέβει. Αδήλωτες ώρες, υποδηλωμένοι μισθοί, απλήρωτες ενημερώσεις γονέων, ωρομίσθια πείνας, απολύσεις στη μέση της χρονιάς και μη καταβολή των δώρων αποτελούν κανονικότητα σε πολλά φροντιστήρια, κέντρα μελέτης και κέντρα ξένων γλωσσών, χωρίς να παίρνεται κανένα μέτρο προστασίας των εργαζομένων.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

δεν συμβιβαζόμαστε με την αντίληψη πως «έτσι είναι τα πράγματα». Ουτοπία δεν είναι να θεωρούμε πως η ζωή μας μπορεί να αλλάξει, αλλά να θεωρούμε πως θα μείνει ίδια. Στόχος μας είναι, η αλλαγή να είναι προς το συμφέρον μας.

Η προστασία των δικαιωμάτων μας μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο μέσα από τη συμμετοχή μας στα σωματεία και στο συλλογικό αγώνα. Η ζωή με αξιοπρέπεια που έχουμε ανάγκη δεν είναι μόνο μια ευχή, είναι απαίτηση που πρέπει και μπορεί να επιβληθεί μέσα από έναν μαζικό και ανυποχώρητο αγώνα.

Προμετωπίδα του αγώνα μας έχουμε τη συλλογική σύμβαση εργασίας που έχουμε συναποφασίσει μέσα από τις Γενικές μας Συνελεύσεις. Μία σύμβαση που αποτελεί τη βάση στην οποία πρέπει οι εργαζόμενοι του κλάδου να συζητάνε σήμερα. Μία σύμβαση που να εξασφαλίζει υψηλότερα ωρομίσθια, μόνιμη και σταθερή δουλειά, καταβολή επιδομάτων, διασφάλιση των αργιών και των αδειών μας, καμία απλήρωτη ή ανασφάλιστη ώρα εργασίας, είτε είναι μέσα σε τάξη, είτε για άλλο σκοπό.

Στον αγώνα αυτόν καλωσορίζουμε όλα τα νέα μέλη του σωματείου που επιβεβαιώνουν πως ο αγώνας που δίνουμε είναι σύγχρονος, αναγκαίος και μπορεί να ανοίξει δρόμο σε ένα καλύτερο αύριο. Καλούμε όλα μας τα μέλη να παρευρεθούν στη Γενική Συνέλευση που ορίσαμε για την Κυριακή 15 Φλεβάρη στις 18.00, στα γραφεία του ΣΕΤΗΠ (Σολωμού 58, Εξάρχεια).

Επιδιώκουμε μέσα από τη συζήτηση στη συνέλευση να ανταλλάξουμε πολύτιμη πείρα και να οργανώσουμε τα επόμενα μας βήματα με σκοπό την εξασφάλιση όλων των παραπάνω στόχων. Κανείς συνάδελφος δεν πρέπει να μένει παρατηρητής στις εξελίξεις. Ας γίνουμε εμείς αυτοί που ορίζουν τη ζωή μας.

 

ΕΚΤΑΚΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΦΛΕΒΑΡΗ στις 18.00 στα γραφεία του ΣΕΤΗΠ (Σολωμού 58, Εξάρχεια)