ΕΔΩ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΟΠΟΥ ΒΡΕΙ ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ
Φέτος συμπληρώνονται τρία χρόνια από τη μέρα που 57 άνθρωποι μπήκαν στο τρένο και δεν κατέβηκαν ποτέ. Τρία χρόνια από τη μέρα ενός προδιαγεγραμμένου εγκλήματος, το οποίο οι εργαζόμενοι στο σιδηρόδρομο προειδοποιούσαν ότι θα ‘ρθει. Συμπληρώνονται δύο χρόνια από τότε που η οργή του λαού μας για το έγκλημα βρήκε έκφραση μέσα από τον οργανωμένο αγώνα εκατοντάδων σωματείων και γεννήθηκε το σύνθημα που φώναξαν εκατομμύρια ανθρώπων σε όλη τη χώρα. Τώρα ξαναλέμε:
Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας
Αυτή τη φωνή, τη φωνή που ζητάει να τιμωρηθούν οι πραγματικοί ένοχοι για το έγκλημα, προσπαθεί με κάθε τρόπο η κυβέρνηση να την πνίξει. Να μη θιχτεί η ουσία. Ότι ο ένοχος που βρέθηκαν δυο τρένα στις ίδιες ράγες με αντίθετη κατεύθυνση είναι το ίδιο το κέρδος, το ίδιο το κράτος που υπηρετεί αυτό το κέρδος με κάθε τρόπο και το σύστημα που έχει αυτό το κέρδος για θεό του. Γιατί στα Τέμπη ήξεραν, κυβέρνηση και εταιρία ότι τα συστήματα ασφαλείας είναι ανύπαρκτα, όμως “δε γίνεται να βγεις να πεις ότι τα τρένα δεν είναι ασφαλή”, θα θιγεί η κερδοφορία της εταιρίας.
Όπως και τότε, έτσι και έπειτα βγήκαν στη φόρα κι άλλα Τέμπη. Στα τρένα της Ισπανίας σκοτώθηκαν 45 άνθρωποι από εκτροχιασμό. Στη “Βιολάντα” ήξεραν κυβέρνηση και εταιρία ότι υπάρχει ζήτημα διαρροής στο “πρότυπο υγιούς επιχειρηματικότητας”, όμως δε γίνεται να σταματήσει η παραγωγή, θα θιγεί η κερδοφορία της εταιρίας. Μέχρι που σκοτώθηκαν 5 γυναίκες εργάτριες. Αντίστοιχα, από τύχη δεν έκαψε τη μισή Αττική η φωτιά στα καζάνια στο Πέραμα. Τα κοπάδια που σφάχτηκαν κατά εκατοντάδες χιλιάδες, ήξερε η κυβέρνηση ότι μπορεί να τα σώσει με εμβολιασμό όμως δεν το επέλεξε, γιατί θα θιχτούν οι εξαγωγές των μεγαλεμπόρων της φέτας. Τα αντιπλημμυρικά έργα για να μη μετράμε νεκρούς όταν βρέχει, είναι μη επιλέξιμο κόστος και δεν αφήνουν κέρδη σε εργολάβους. Παντού η ζωή μας και οι ανάγκες του μας είναι κόστος που δε συμφέρει με κριτήριο το κέρδος τους.
Όταν αυτοί μετράνε κέρδη και ζημιές, εμείς μετράμε ανθρώπινες ζωές. Και για αυτό τρία χρόνια πριν, στις 28 Φλεβάρη, δώσαμε την υπόσχεση ότι ο αγώνας μας δεν θα σταματήσει μέχρι να ζήσουμε σήμερα όπως επιτάσσουν οι δυνατότητες της εποχής. Αυτός ο αγώνας είναι η πραγματική δικαίωση, για τις χαμένες ζωές του εγκλήματος των Τεμπών, της «Βιολάντα» και των εκατοντάδων εργατικών δυστυχημάτων που συντελούνται κάθε χρόνο.
Δεν ξεχνάμε – Δεν συγχωρούμε
Δίνουμε, όμως, και μια άλλη υπόσχεση. Ότι εμείς οι εκπαιδευτικοί, οι δάσκαλοι, θα διδάσκουμε πάντα στους μαθητές μας να περπατάνε με το κεφάλι ψηλά. Να μη σκύβουν μπροστά στο άδικο. Να μη συμβιβάζονται με τα λίγα, αλλά να διεκδικούν με τον αγώνα τους μια καλύτερη κοινωνία και μια καλύτερη ζωή. Θα το διδάσκουμε με το παράδειγμά μας, με την στάση μας, μέσα και έξω από τις τάξεις, κυνηγώντας πάντα την αλήθεια. Έχουμε υποχρέωση να μπαίνουμε μπροστά για την πραγματική μόρφωση των μαθητών. Να παλεύουμε με γνώμονα αυτό που έλεγε ο μεγάλος Δάσκαλος, Δ.Γληνός: “η πρωτοπόρα σκέψη ανθίζει στον αγώνα για την κατάργηση της εκμετάλλευσης”.
Ακόμα και αν στα φροντιστήρια και συνολικά την ιδιωτική εκπαίδευση το πλαίσιο εργασίας κάνει πιο δύσκολη την υλοποίηση αυτής της υπόσχεσης, τότε εμείς, τιμώντας τον τίτλο του εκπαιδευτικού, πρέπει διπλάσια να προσπαθούμε για να διδάξουμε με το παράδειγμά μας. Πιστεύουμε βαθιά στο σύνθημα: «δάσκαλος σκυφτός, αμόρφωτος λαός» και όταν οι μαθητές μας μπαίνουν μπροστά οι ίδιοι και αγωνίζονται εμείς νιώθουμε διπλά περήφανοι.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Στηρίζουμε την κινητοποίηση μαθητών και φοιτητών την Πέμπτη 26 Φλεβάρη στις 12 μ.μ. στα Προπύλαια. Οι μαθητές, μέσα σε ένα κλίμα διήμερων καταλήψεων στα σχολεία για το έγκλημα των Τεμπών, δίνουν παράλληλα τη μάχη να μην περάσουν οι τριπλές Πανελλαδικές του Εθνικού Απολυτηρίου.
Δίνουμε απεργιακό ραντεβού το Σάββατο 28 Φλεβάρη στις 12 μ.μ. στο Σύνταγμα, δίπλα στο Σύλλογο Συγγενών Θυμάτων Τεμπών, ενισχύοντας το αίτημά τους για δικαίωση. Ενώνουμε τη φωνή μας με χιλιάδες εργαζόμενους σε όλη τη χώρα και ζητάμε να σταματήσει το κέρδος και οι “αντοχές” της οικονομίας να είναι κριτήριο για τη ζωή μας. Τώρα να παρθούν όλα τα σύγχρονα μέτρα ασφαλείας σε όλες τις συγκοινωνίες.
Το Σάββατο απεργούμε και μετατρέπουμε τη συγκέντρωση σε έναν ακόμη σταθμό στον αγώνα μας απέναντι στην ευρύτερη πολιτική του κέρδους, της ψευδαίσθησης ότι εργαζόμενοι και ιδιοκτήτες θα κερδίζουν ταυτόχρονα. Διεκδικούμε και έτσι την άμεση υπογραφή συλλογικών συμβάσεων, με αυξήσεις που θα καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες μας. Βιώνουμε τη δύναμη που έχουμε στα χέρια μας αν οργανωθούμε και συγκρουστούμε με τον πραγματικό αντίπαλο.