ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΚΡΑΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ
Συνάδελφοι,
Γινόμαστε γι’ ακόμα μια φορά μάρτυρες ενός κρατικού εγκλήματος. Αυτή τη φορά μια εκπαιδευτικός έχασε τη ζωή της, καθώς επέστρεφε στο σπίτι της από το φροντιστήριο, σε δρόμους χειμάρρους, σε τραγικές συνθήκες, που προκλήθηκαν από μια καταιγίδα(!)
Ενώ το Υπουργείο Παιδείας και η Περιφέρεια, αποδεχόμενοι τη γύμνια του κράτους τους, ανακοίνωσαν κλείσιμο των σχολείων, άφησαν έκθετους στους ίδιους κινδύνους χιλιάδες άλλους εκπαιδευτικούς σε φροντιστήρια, όπως αποδείχθηκε με τον πιο τραγικό τρόπο (!) αλλά και τους ίδιους ακριβώς μαθητές, για την ασφάλεια των οποίων υποτίθεται ότι ανακοινώθηκε το κλείσιμο των σχολείων. Μάλιστα σε επικοινωνία του Σωματείου με την Περιφέρεια, μας τονίστηκε ότι: «οι ιδιωτικές επιχειρήσεις θα αποφασίσουν μόνες τους, αν θα κλείσουν , γιατί είναι ζήτημα ιδιωτικής πρωτοβουλίας».
Άλλη μια φορά που ο λαός της Αττικής μένει αβοήθητος, έκθετος στους κινδύνους. Άλλη μια φορά που τα μέτρα του εξαντλούνται στη γνωστή λογική της ατομικής ευθύνης και των μηνυμάτων «ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Η ζωή μας είναι κόστος για τον κρατικό μηχανισμό. Αυτό το μαρτυρούν τα καζάνια του θανάτου που αρπάζουν φωτιά δίπλα σε κατοικημένες περιοχές στο Πέραμα, το μαρτυρούν οι εικόνες των χειμάρρων που παρασύρουν ανθρώπους ενώ γυρίζουν από τη δουλειά τους με μια απλή βροχή. Αυτά το έτος 2026, την ίδια ώρα που λίγα μέτρα πιο κει χτίζεται με κυβερνητικούς διθυράμβους η «εμβληματική επένδυση» του Ελληνικού. Λίγο πιο πέρα ακόμα σουλατσάρουν οι ακριβοπληρωμένες από τον ιδρώτα του λαού φρεγάτες για τα σχέδια του ΝΑΤΟ. Για όλα αυτά δεν υπάρχουν «οι κόφτες» και τα στενά δημοσιονομικά περιθώρια της κυβέρνησης και της ΕΕ. Τα περιθώρια στενεύουν, όταν ο λαός απαιτεί αντιπλημμυρικά έργα, ασφάλεια στις μετακινήσεις, νοσοκομεία, σχολεία. Αυτή η πολιτική που θεωρεί «μη επιλέξιμα» τα έργα αντιπλημμυρικής θωράκισης, που απαρέγκλιτα την υλοποιεί η σημερινή κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες είναι η πραγματική αιτία που στέρησε τραγικά τη ζωή της συναδέλφου μας χθες και όχι τα «πρωτοφανή καιρικά φαινόμενα». Αυτή η πολιτική είναι που μετράει στον απολογισμό της άλλο ένα κρατικό έγκλημα.
Δεν μπορεί να παραδίδεται η ασφάλειά των συναδέλφων και των μαθητών στη διακριτική ευχέρεια του κάθε επιχειρηματία, ο οποίος αποφασίζει αν «θα ανοίξει» ή «δεν θα ανοίξει», ανεξάρτητα από τις επικίνδυνες συνθήκες που επικρατούν. Χαρακτηριστική είναι η εικόνα από πολλά σημεία της Αττικής, όπου το απόγευμα της Τετάρτης, λίγο μετά τις 17:30, ενώ το νερό είχε υπερχειλίσει στα πεζοδρόμια, αυτοκίνητα είχαν ακινητοποιηθεί και οι δρόμοι είχαν μετατραπεί σε χείμαρρους, τα φροντιστήρια λειτουργούσαν κανονικά. Οι εργαζόμενοι κλήθηκαν να εργαστούν και οι μαθητές να προσέλθουν, με τη δικαιολογία ότι «δεν υπάρχουν άλλες μέρες για αναπλήρωση μαθημάτων». Για ακόμη μία φορά, η πρόβλεψη για την ασφάλειά μας μετατρέπεται σε υπόθεση «ατομικής ευθύνης».
Φυσικά τα προβλήματα δεν μένουν στο πεζοδρόμιο μπροστά από τους ιδιωτικούς χώρους εκπαίδευσης, αφού συχνά στεγάζονται σε ακατάλληλα κτίρια, ιδίως τα κέντρα μελέτης- ελλείψει νομικού πλαισίου αδειοδότησης, με δεδομένο πως δεν υπάρχει κανενός έλεγχος.
Φτάνει πια!
Να δυναμώσει ο αγώνας για:
- Άμεσα ενιαία μέτρα προστασίας για όλους τους χώρους εκπαίδευσης, δημόσιους και ιδιωτικούς.
- Να πάψει η ασφάλεια και η ζωή μας να θεωρούνται κόστος.
Η δύναμή μας βρίσκεται στη συλλογική οργάνωση. Καλούμε τους συναδέλφους να βρίσκονται σε επαγρύπνηση και να απευθύνονται στο σωματείο για κάθε αυθαιρεσία και για κάθε περίπτωση που η εργοδοσία θέτει σε κίνδυνο την υγεία και την ασφάλειά μας.
Μόνο ο οργανωμένος αγώνας των εργαζομένων που θα αναγνωρίζει αυτήν την πολιτική ως τον πραγματικό αντίπαλο και θα συγκρούεται μαζί της, διεκδικώντας όρους ζωής και δικαιώματα του 21ου αιώνα, είναι αυτός που μπορεί να δώσει διέξοδο σήμερα.
Καλούμε όλους τους συναδέλφους να γραφτούν στο Σωματείο, να ενισχύσουμε τις γραμμές μας για να δώσουμε μαζί αυτόν τον αγώνα.