Καμιά θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους των εκμεταλλευτών

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Στις 26 Ιανουαρίου γίναμε μάρτυρες σε ακόμα ένα έγκλημα, που είχε ως τραγικό απολογισμό τον θάνατο 5 εργατριών και τον τραυματισμό 7 συναδέλφων τους στο εργοστάσιο της «Βιολάντα». Μία εταιρία που διαφημιζόταν ως «διαμάντι του θεσσαλικού κάμπου» από τα διάφορα παπαγαλάκια της εργοδοσίας και της κυβέρνησης που παρουσίαζαν την επιχείρηση ως success story της ελληνικής οικονομίας, αποδείχτηκε πως στήριζε την κερδοφορία της, όχι μόνο στην εργασία των εργαζομένων της, αλλά τζογάροντας και τις ζωές τους κάθε μέρα. Η εργοδοσία της «Βιολάντα» στηριζόμενη από ένα κράτος που αφήνει υποστελεχωμένες όλες τις υπηρεσίες που υποτίθεται ελέγχουν τους εργοδότες, που ενισχύει το νομικό οπλοστάσιο υπέρ των επιχειρήσεων, τη δυνατότητά τους να εντατικοποιούν την εργασία και να ποινικοποιούν το συνδικαλισμό έκανε ότι ήθελε εδώ και χρόνια χωρίς να δίνει λόγο σε κανέναν, παρά τις προσπάθειες του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων να οργανώσει τον αγώνα των εργαζομένων και να προλάβει το προδιαγεγραμμένο έγκλημα. Η εταιρία αντιμετώπιζε ως κόστος τη λήψη μέτρων ασφαλείας που θα ανάγκαζαν την 24ωρη παραγωγή να σταματήσει έστω και για λίγο.

Είναι άλλη μία περίπτωση όπου εκφράζεται καθαρά το δίλημμα πώς είτε τα κέρδη τους, είτε οι ζωές μας θα είναι στο επίκεντρο και πως τα συμφέροντά τους δεν συμβιβάζονται με τα δικά μας. Άλλη μία περίπτωση, όπως ακριβώς συνέβη και με την Hellenic Train στα Τέμπη ή με τη φωτιά στα καζάνια της Coral Gas στο Πέραμα πριν λίγες μέρες, που από τύχη δεν τίναξαν όλο τον Πειραιά στον αέρα.

Τα εργοδοτικά εγκλήματα συμβαδίζουν με την εντατικοποίηση για τους σχεδιασμούς του κεφαλαίου, που εδώ και χρόνια εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις στη γραμμή που θέτουν ΝΑΤΟ και ΕΕ και που τώρα εντείνεται στο φόντο της πολεμικής προετοιμασίας. Μας έχουν ήδη κηρύξει τον «πόλεμο» σε καθημερινή βάση για τα κέρδη τους και θα φροντίσουν να μας απομυζήσουν ακόμη περισσότερο σε κάθε επίπεδο, περιμένοντας να δεχτούμε την υποταγή ως μονόδρομο.

Η ασυδοσία της εργοδοσίας είναι καταφανής και στον δικό μας κλάδο, με τη διαρκώς αυξανόμενη εντατικοποίηση της εργασίας, τις απλήρωτες ώρες διορθώσεων, meetings και ενημερώσεων, την αδήλωτη και την υποδηλωμένη εργασία, τους μισθούς που δεν καλύπτουν τις ανάγκες μας και μας αναγκάζουν να δουλεύουμε τον διπλάσιο χρόνο του πλήρους ωραρίου, με συνέπεια να τριγυρνάμε όλη την Αττική από μάθημα σε μάθημα, φροντιστήριο σε φροντιστήριο. Όπως συμβαίνει και αλλού, έτσι συμβαίνει και με τους φροντιστές οι οποίοι πασχίζουν να «βγάλουν από τη μύγα ξύγκι» προκειμένου να κερδίσουν και το τελευταίο ευρώ, είτε αυτό προέρχεται από την εργασία μας, είτε προορίζεται για την ασφάλισή μας, είτε ακόμη και αν πρόκειται για το δώρο των Χριστουγέννων που ζητάνε πίσω.

Ως εδώ!

Λαμβάνοντας υπόψη τη μακρά λίστα εργατικών εγκλημάτων και τον βαρύ φόρο αίματος που πληρώνουμε όλοι οι εργαζόμενοι, χαιρετίζουμε την απόφαση για απεργία  του Εργατικού Κέντρου Πειραιά και του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Ελευσίνας – Δυτικής Αττικής.

Καλούμε κάθε συνάδελφο να δυναμώσει με την παρουσία του την απεργιακή συγκέντρωση της Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου στις 10.30 π.μ. στην πλατεία Δημοτικού Θεάτρου στον Πειραιά.

Για να πάψουν να θυσιάζονται εργαζόμενοι στον βωμό του κέρδους των λίγων. Για να γυρίζουμε σπίτι μας με ασφάλεια, για να παρθούν εδώ και τώρα μέτρα προστασίας της ζωής μας, για την υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων με αυξήσεις, ενάντια στην ακρίβεια. Συσπειρωνόμαστε στο σωματείο μας, γιατί απέναντι σ’ αυτήν την κατάσταση ξέρουμε καλά ότι δύναμή μας είναι η οργάνωση του αγώνα, η ισχυροποίηση των σωματείων μας, η οργανωμένη και συλλογική μας δράση που δεν διαπραγματεύεται τις ανάγκες των εργαζομένων, που δεν περιμένει σωτήρες.