Τιμούμε με αγώνα την Εργατική Πρωτομαγιά.
Σικάγο- Θεσσαλονίκη- Καισαριανή
Πιάνουμε το νήμα και συνεχίζουμε!
Στις ταραγμένες μέρες μας έχουμε την πείρα εμβληματικών εργατικών αγώνων, τα 140 χρόνια από το Σικάγο, τα 90 χρόνια από τον Μάη του 1936 στη Θεσσαλονίκη και τα 82 χρόνια που «ζωντάνεψαν» πρόσφατα από την Πρωτομαγιά που εκτελέστηκαν οι 200 κομμουνιστές στον τοίχο της Καισαριανής. Συνεχίζουμε τον αγώνα τους για ζωή χωρίς εκμετάλλευση. Ιδιαίτερη σημασία έχουν αυτοί οι αγώνες τώρα, όπου η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων και η πολεμική εμπλοκή της χώρας για χάρη τους, βαφτίζονται «εθνικό συμφέρον», λες και εμείς έχουμε να κερδίσουμε κάτι από τις συνέπειες της πολεμικής οικονομίας, από την ακρίβεια, την εντατικοποίηση της εργασίας, την επίθεση στη συνδικαλιστική δράση.
Η φετινή Πρωτομαγιά μας βρίσκει ενισχυμένους μετά την μεγαλύτερη πανεργατική σύσκεψη που έχει οργανωθεί στην Ελλάδα, γράφοντας μια ξεχωριστή και ελπιδοφόρα σελίδα για το εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας μας. Η συμμετοχή των πάνω από 2000 συνδικαλιστών και 720 συνδικαλιστικών οργανώσεων, διαπέρασε την Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ, επιβεβαιώνοντας ότι οι εργαζόμενοι μπορούμε να βάλουμε τη δική μας σφραγίδα στις εξελίξεις. Ο δρόμος της κοινής πάλης είναι αυτός που δίνει δύναμη και προοπτική.
Πήρε πάνω από έναν αιώνα στους εκμεταλλευτές της δουλειάς μας να διαλύσουν τον σταθερό χρόνο εργασίας, να εντατικοποιήσουν την εργασία των εργαζομένων γενικότερα. Στα φροντιστήρια, είναι ανυπόφορο πλέον να βρισκόμαστε κάθε χρόνο από τον «τυφώνα» της εντατικοποίησης και της πυκνής απλήρωτης εργασίας 9 μήνες το χρόνο και έπειτα στη «νηνεμία» της ανεργίας το καλοκαίρι. Κάθε χρόνο αντί να δουλεύουμε λιγότερο παίρνοντας αυξήσεις, δουλεύουμε περισσότερες ώρες και μέρες για να τα βγάλουμε πέρα. Δουλειά τις Κυριακές, τις αργίες, αναπληρώσεις και κάθε καλοκαίρι επί ξύλου κρεμάμενοι.
Με παρεμβάσεις του σωματείου ανακλήθηκαν και φέτος απολύσεις, πάγωσαν εκφοβισμοί και πληρώθηκαν δεδουλευμένα. Ευόδωσε ο αγώνας των οδηγών σχολικών λεωφορείων για τα βαρέα ένσημα. Παίρνουμε δύναμη από τους συναδέλφους μας σε άλλους κλάδους, από όσους είναι φαντάροι και μάχονται μέσα στα στρατόπεδα. Ήρθε η ώρα να βγούμε μπροστά πιο μαχητικά, πιο αποφασιστικά για να πάρουν οι διεκδικήσεις μας νέο έδαφος!
Δυναμώνουμε τον αγώνα σε κάθε χώρο δουλειάς, για αυξήσεις στους μισθούς, για υπογραφή ΣΣΕ στο ύψος των αναγκών μας, για σταθερή εργασία και εισόδημα, για την κατάργηση των φόρων στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, την ενέργεια και τα καύσιμα.
Παράλληλα απαιτούμε να σταματήσει κάθε εμπλοκή της χώρας μας στον πόλεμο, να επιστρέψουν οι στρατιωτικές αποστολές εκτός συνόρων, να κλείσουν τώρα οι βάσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Δεν περιμένουμε τη σειρά μας! Συνεχίζουμε να μιλάμε με τους μαθητές μας για την αλήθεια των γεγονότων. Δεν δεχόμαστε να υποχρηματοδοτούνται τα νοσοκομεία, τα σχολεία και οι κοινωνικές υπηρεσίες. Αρνούμαστε να πηγαίνουν τα λεφτά μας, ο κόπος μας σε εξοπλισμούς, που δεν έχουν κιόλας καμία σχέση με την άμυνα της χώρας, ή στην επιχορήγηση εταιρειών. Να πληρώσει τώρα το κεφάλαιο.
Η κυβέρνηση της ΝΔ έχει το μεγάλο μερίδιο ευθύνης τώρα γιατί μας μπλέκει όλο και πιο βαθιά στον πόλεμο και μας φορτώνει με τις οικονομικές του επιπτώσεις. Αντίστοιχα μεγάλες ευθύνες έχουν και τα κόμματα, που ως «αντιπολίτευση» σήμερα και ως κυβέρνηση παλιότερα, στηρίζουν την ίδια ακριβώς πολιτική. Άλλωστε, παρά την άποψη που προσπαθούν να διαμορφώσουν επικοινωνιακά στα κανάλια περί σφοδρής κριτικής στα πεπραγμένα της κυβέρνησης, οι δυνάμεις τους στο συνδικαλιστικό κίνημα δείχνουν ξεκάθαρα τη σύγκλισή τους. Είναι οι δυνάμεις που δεν λένε κουβέντα για τις επιπτώσεις του πολέμου στη ζωή των εργαζομένων και επιπλέον προσπαθούν με κάθε τρόπο να βάλουν εμπόδια στην οργάνωση και τη εκδήλωση με μαζικότερους όρους του αγώνα, για να μην πληρώσουμε τις συνέπειες του πολέμου.
Τώρα είναι η ώρα να χαλάσουμε τα επικίνδυνα σχέδια τους και να επιβάλλουμε τα δικά μας!
Εκμεταλλευτές και εργαζόμενοι δεν μπορούν να κερδίσουν ταυτόχρονα. Για να κερδίσουμε εμείς πρέπει να χάσουν αυτοί. Η ζωή μας δεν βελτιώνεται από την εμπλοκή στον πόλεμο, ούτε στις παύσεις ούτε στις εξάρσεις του. Ο πόλεμος, με όποια μορφή, είναι διαρκής απέναντι σε απέναντι σε όλους τους εργαζόμενους, απέναντι σε όλον τον λαό. Δεν δεχόμαστε να δώσουμε ούτε μια στάλα από τον κόπο μας, τη ζωή μας, τη ζωή και το μέλλον των μαθητών μας για να πλουτίσουν κάποιοι που δεν έχουν ιδέα τι θα πει δουλειά.
Δίνουμε ραντεβού την Παρασκευή 1η Μάη 2026 στις 10:30 στο Σύνταγμα!