ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΚΟΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΑΛΩΣΙΜΟΙ! ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ!
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς τρέχουμε να γεμίσουμε ώρες, ημέρες, ακόμα και τα Σαββατοκύριακα, με μαθήματα σε όλη την Αθήνα. Προσπαθούμε να προγραμματίσουμε τη δουλειά και τη ζωή μας μετά από ένα καλοκαίρι burn out και ανεργίας, με ένα μικρό επίδομα από το κράτος που πολλές φορές παίρνουμε όταν ήδη έχουμε ξεκινήσει δουλειά το Σεπτέμβρη. Μέσα στην όλο και μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και την ενίσχυση της πολεμικής οικονομίας, οι συνθήκες της ζωής μας διαρκώς επιδεινώνονται. Δεχόμαστε επίθεση σε όλα τα μέτωπα: στην ακρίβεια, στην υγεία, στην παιδεία, στα εργασιακά μας δικαιώματα. Αναγκαζόμαστε να διαπραγματευόμαστε ο καθένας μόνος του την ατομική του σύμβαση με τους εργοδότες του κλάδου. Οι διεκδικήσεις μας στο πλαίσιο της ατομικής μας διαπραγμάτευσης στο τραπέζι του εργοδότη έχουν ταβάνι: δεν μας εξασφαλίζουν δουλειά και ζωή όπως μας αξίζει. Οι νόμοι του κράτους των μεγάλων ομίλων υπηρετούν τα δικά τους συμφέροντα και τα δικά τους κέρδη, κόντρα στις δικές μας ανάγκες.
Οι ατομικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου στον κλάδο μας κάνουν αναλώσιμους σε μία κινούμενη άμμο ανασφάλειας και εντατικοποίησης της εργασίας μας. Τόσο σε μεγάλους ομίλους όσο και σε μικρότερους ιδιοκτήτες η εκπαίδευση είναι εμπόρευμα και πελατειακή σχέση. Από όλους τους κρίκους της εκπαίδευσης – εμπόρευμα ελεγχόμαστε καθημερινά: βρισκόμαστε υπό το καθεστώς συνεχής εξέτασης, συνεχής αμφισβήτησης της εκπαιδευτικής μας επάρκειας, υπό το φόβο της απόλυσης.
Το σωματείο έχει δεχτεί πάρα πολλές καταγγελίες συναδέλφων φέτος το Σεπτέμβρη που αναδεικνύουν ότι για τους ιδιοκτήτες των φροντιστηρίων οι εργαζόμενοι είναι αναλώσιμο υλικό για κερδοφορία. Είναι χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις συναδελφισσών και μελών του Σωματείου μας που εργάζονται σε μεγάλους ομίλους: στον όμιλο Διακρότημα, συναδέλφισσα εργάστηκε στον όμιλο την περσινή χρονιά καθώς και στα θερινά μαθήματα, όπου διεκδίκησε και πληρωνόταν τα 45 λεπτά ως ώρα διδασκαλίας και όλα τα ένσημα των διδακτικών ωρών δηλωμένα κανονικά. Κόντρα στην τακτική του ομίλου να πληρώνει το 60λεπτο ως ώρα διδασκαλίας και να δίνει λεφτά στο χέρι κάθε τέλος του μήνα. Κατά τη διάρκεια της χρονιάς και των θερινών μαθημάτων είχε τη διαβεβαίωση από την εργοδοσία ότι θα έχει εργασία και τη φετινή χρονιά στο ίδιο παράρτημα του ομίλου. Στις αρχές Σεπτέμβρη επικοινώνησαν μαζί της βγάζοντας πρόγραμμα μαθημάτων. Επανήλθαν όμως λίγες μέρες αργότερα ανακοινώνοντας της ότι «λόγω παραπόνων για την κάλυψη της ύλης όπως την έχει προγραμματίσει ο όμιλος και την εκπαιδευτική της επάρκεια», δεν θα τη χρειαστούν φέτος παρά για 1.5 ώρα(!!). Στον όμιλο Πουκαμισά, συναδέλφισσα συμφώνησε να εργαστεί για 15 ώρες και ξεκίνησε κανονικά στην αρχή του Σεπτέμβρη. Όμως όταν διεκδίκησε να πληρωθεί την προβλεπόμενη προσαύξηση πολυετιών, καθώς εργάζεται πάρα πολλά χρόνια στον κλάδο, ξαφνικά εμφανίστηκαν «παράπονα» από μαθητές και της ανακοινώθηκε ότι δε θα «συνεχιστεί η συνεργασία».
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, γνωρίζουμε καλά ότι στην σχέση που αναπτύσσουμε με τους μαθητές η εμπιστοσύνη και η καλή απόδοση έρχεται μέσα από μια σταθερή παιδαγωγική σχέση, δεν κρίνεται στη στιγμή, γεγονός που οι ιδιοκτήτες συνειδητά αγνοούν γιατί βλέπουν τις οικογένειες των μαθητών μας ως πελάτες. Είναι απαράδεκτο να μεθοδεύονται πρακτικές ενάντια στους εκπαιδευτικούς, οι οποίες τελικά καταλήγουν να έχουν αρνητικές επιπτώσεις και για τους μαθητές, βάζοντας μπροστά δήθεν «παράπονα» των μαθητών. Ξέρουμε καλά πως με τέτοιες πρακτικές οι εργοδότες πατάνε πάνω στην αγάπη και το μεράκι μας για τη δουλειά μας, για το εκπαιδευτικό μας καθήκον απέναντι στους μαθητές μας και τα στρέφουν εναντίον μας. Επιπλέον γνωρίζουμε όλοι τι σημαίνει να σε αφήνουν χωρίς δουλειά στα μέσα Σεπτέμβρη: ελάχιστες νέες θέσεις εργασίας, ακόμα περισσότερη μετακίνηση από τη μια άκρη της πόλης στην άλλη, άγχος και ανασφάλεια που επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα. Τελικά, με διαρκώς επιτακτική την ανάγκη ατομικής διαπραγμάτευσης με ακόμα χειρότερους όρους εργασίας από αυτούς που ήδη δεν καλύπτουν τις ανάγκες μας.
Οι επιχειρηματικοί όμιλοι και το κράτος τους μας κάνουν αναλώσιμους. Η ανεργία το καλοκαίρι και η εντατικοποίηση το χειμώνα είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος: του κέρδους τους που ισοπεδώνει τις ζωές μας. Κόντρα στη λογική του ατομισμού, των σωτήρων, του «τίποτα δεν αλλάζει» εμείς διεκδικούμε συλλογικά μέσα από την οργάνωση στο σωματείο μας!
Στα δύσκολα που έρχονται, παίρνουμε το νήμα από τη δυναμική συμμετοχή του σωματείου μας στο πανελλαδικό συλλαλητήριο στη ΔΕΘ, ανάμεσα σε εκατοντάδες σωματεία από όλη την Ελλάδα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ. Παίρνουμε κουράγιο από τους εργαζόμενους σε όλους τους κλάδους που διεκδικούν για τις ζωές τους. Μέσα από το σωματείο μας παλεύουμε για καλύτερους όρους εργασίας και ζωής με τους συναδέλφους και τους μαθητές μας.
Συνεχίζουμε δυναμικά να τον αγώνα για υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας στον κλάδο:
- με ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς
- για μόνιμη και σταθερή δουλειά.
- καμία απόλυση το καλοκαίρι.
- Καμία απλήρωτη εξωδιδακτική ώρα δουλειάς
- για αναγνώριση και αμοιβή της εξειδίκευσής μας με επιδόματα μεταπτυχιακών σπουδών.
Να παρθούν πίσω οι απολύσεις!